‘Hûn ji bo TRT 6 çi dibéjin’ sorusuna ‘hezdikim, rinde’ dışında bir cevabı olmayan bizlerin adına yazılacak bir yazıdır bu. Kimseler kırılmasın, gücenmesin demeyeceğim. Bazı şeylerin yerine oturması ve iyice anlaşılması adına kimsenin suyuna da gitmeyeceğim. Bu yazı acı söyleyen bir dostun kalp kırma yazısıdır. Böyle kabul görülerek okunsun isterim !

TRT 6 açıldığından beri Ankara’ya yakınlığı açısından bulunmaz bir velinimet ilan edilen, Ankara-Konya hattındaki Kürt köyleri gün aşırı ekranlara yansıyor. TRT 6 da yayınlanan tüm program yapımcılarının bizim buralarda ayak basmadığı tek bir karış toprak kalmadı. Kâh yemek yapıyoruz, kâh şarkı söylüyoruz.Yani bir şekilde saatlik programları dolduruyoruz. Herkes mutlu. İlk kez televizyon ekranlarına çıkan teyzelerde memnun, Fırat’ın doğusuna gitmeye üşenen, ucuz program hesabı yapan devlet televizyonu programcıları da…

Ey ilk kez televizyona çıkan dayılar,amcalar,teyzeler!

Konuşunca mangalda kül bırakmazsınız, Avrupa’daki şehirleri,para birimlerini tek tek sayabilirsiniz. Doğu şivesinde çok da orijinal İstanbul Türkçesi konuşmaya çalışırsınız. Küçük dağları ben yarattım(yaratmak Allah’a mahsus) havasıyla bir diğerini çekiştirirsiniz. Kimseyi beğenemezsiniz. Ama size uzatılan mikrofonda kendinizi ifade edemezsiniz, anadilinizde birkaç kelime edemezsiniz.

İşte yazımın başlığında yer alan tokat ,bu yüzden yüzünüze iniyor. Farkında değilsiniz biliyorum, kendimiz olmayı beğenmediğimiz için, hep başkası olmaya çalışıyoruz. Başka bir dilde konuşmayı çağdaşlıkla eş değer görüyoruz. Ee neticede bir hiç oluverip çıkıyoruz.

Çetin Altan’ın deyimiyle hemen de enseyi karartmayalım. Çünkü böyle olmasında suçlu sadece siz değilsiniz. Altmış yaşına kadar Türkçe nefes almaya zorlanan, kendisini zorlayan , anadilini unutturulan, asimilasyona seyirci kalan vatandaşa ; altmış yıl sonra unutması gereken dilde mikrofon uzatılırsa anca bu kadar olur. Şişeden cin çıkmayacağı için durum budur.

Sevgili okurlar alın size günün anlam ve önemi hakkında trajikomik bir son.

Vatandaşına Kürtçe öğretmeyen bir idare, vatandaşına Kürtçe mikrofon uzatıp, Kürtçe konuşmasını istiyor...

Buna gülünür mü ,yoksa ağlanır mı buna da siz karar verin…

Sinan Şahin