(  Mirin pir xweş e dilo hewar li … )

simsiyah bir buluta evrilir yaşam
gökkuşağına kara çalarken ölüm
sığmaz gülüşün sürmanşetlere
teneşire asılı kalır eksik bir ömür.

ölüm tek başına yeteridir
yaşamın tüm hüznüne
her defasında Karacadağ koçberi
olur her hücre

dedelerimin sürgün yeri Mezopotamya
yüzyıllık göbek bağı
ve bir zozan melteminde
sonsuz gönül ağı
kucakla şu aceleci
barış beklemez Kürt kızını!

çok uzaklardan Evrim,
adını bile duymadığın bir şair
dizelerinden kanar böyle
işte; sevda da
böyle bir şey değil midir zaten
.
.
.
.

her dağın gölgesi denize düşer
ölümdür nüfus kaydımıza
kimlik diye her defasında düşen…


Sinan Şahin       14 Nisan 2010
[email protected]