Ecel-siz misiniz?

gözlerini yıldızlara kaptırmış bir çocuk,
binlerce yıldız kayıyor gökyüzünde
beş bini birden kanıyor
ölüm, sanki biçilmiş bir kaftan
herkes izliyor.

oysa
daha sapanı bile yok cam kırmaya
yok, cesareti
komşu bahçeden erik aşırmaya.
burnunda elma kokusu
bedeninde, adını bile duymadığı
ölümün yaşam sorgusu

                                                                                      kimse bilmiyor, burası Halepçe
                                                                                      gözlerini yıldızlara kaptırmış çocukta bilmiyor,
                                                                                      bilmiyor, gözleri kendi ölümünün güvertesinde

                                                                                      ölüm bile utanır ecelsizliğinden
                                                                                      bu kaçıncı nedensiz vahşet
                                                                                      hayat; ağıtların Kürtçe ezgisi
                                                                                      yıldızlarsa ikinci gurbet.

                                                                                      gitmeli artık
                                                                                      sevilecek bir yanı kalmadı buraların
                                                                                      yoksa siz kal mı diyorsunuz daha?
                                                                                      oysa ben, zeytin gözlü çocukların
                                                                                      gözlerini yaşama küstürenlerle,
                                                                                      aynı kimliği taşıyorum ; insan

16 Mart 2008