- Bir korku icinde buyup duruyor, gözleri dolup tasiyordu onun gözyaslarini ancak bir multeci ve caresiz birisi anlardi.Yanlizligin  vede multeciligin  dilidiydi kahramanimizin gözyaslari.

-Mezapotamyali kahramanimiz köyunden cikarken daha 19 yasindaydi  cennetine ulasacak ve ordan bir daha dönmeyecekti. Cennetin ilk duragi Trondheimdi yil 1989, karli karanlik bir gecede nenereye gidecegini bilmeden, Trondheim istasyonunda inip etrafina bakindi, hic kimse yoktu, kendisinden bir kac adim ilerde  kucaklasan bir kac kisiyi gördu. Ici donuklasti, elleri cözuldu, zayif , cökmus yuzunde gözyaslari akmaya baslamisti.

- Yorgundu, gunlerdir sinirlardan kacip buralara gelmisti, göz canaklari cukurlasmisti bir bozkir kurdu kadarda acti.

- Ellerini gözlerine göturup bir duvarin önune cekildi.Icinden yureginin ta derinliklerinden buyuk bir aci gözyaslariylan kopup geldi. Ceketinin kenarlarini yuzune dogru cekti elleri titriyordu, aglamiyacakti.

- Ögretmislerdi mezopotamyali kahramanimiza erkekler aglamaz diye , ama gözyaslarina  kendisinide dinletemiyordu. Gunlerce cektigi sefaletin asagilanmisligin gözyaslariydi bunlar. Nefesi kesildi yutkunamadi. Sinirda yakalanip geri gönderilen arkadaslarini dusundu, paranoyak korkularla gecen korku dolu gunleri, toparlandi donmus parmaklariyla yuzunu silip etrafina bakindi hic kimse yoktu, kendisini ruzgarda salanan dalsiz bucaksiz bir agac gibi yogun sis ve karlarin arasina buluverdi.

- Nereye gidecekti saga sapti, sola döndu soguk ruzgar basina vurmustu, bir an basi döner gibi oldu , kendisini toparlayip yurudu, yurudukce dogada yuruyor karlar ve buz parcasi yuzunu kesiyor doga dahada korkunclasiyordu.

- Bir an sesler duydu cok uzaklardan sesler yaklasiyordu kendisine, isiklar kokular icinde kalakalmisti, annesi karsisinda duruyor kucak aciyordu kendisine,  korkma! sonra isiklar arasinda kaybolup gitti ! Butun doga annesinin kokusuylan dolmustu.

- Sonra bir ses duydu soguk bir ses "istedigin yere hic bir zaman ulasamayacksin" !!!

Ahmetin gencecik kirismis aglamakli yuzune aniden  bir gulumse gelip kondu arkadaslarini gördu Faruku, Mehmeti, Ahmeti, Yilmazi hepsi kapkati kesilmisti. Sonra hepsi kaybolup gitti, karanliklar arasinda kalakalmisti,  tek basina yapa yalniz kala kalmisti kahramanimiz hemde cenetim dedigi yerde.

. Nerden bilebilirdiki kar firtinasina bu mevsimde yakalanacagini Polisi bulup iltica etmeliydi yoksa donup ölebilirdi.

- Gece soguktu kuzey kutbu ruzgari keskin ve ölum kokuyordu , tavsancali ise cok ama cok uzakti

- cok ama yalnizdi

, hizla karlar arasinda duse kalka  icinde tasidigi umutlariylan

Iltica etmek icin polise dogru kostu

, yoksa donabilirdi. Gunlerdir kactigi saklandigi polisler artik karanlik gecede tek umuduydu.

-

Aradan tam 20 yil gecti o cocuk bir kuzey sehrinde hala korkuyor ve kosuyor , cenetini ise hala bulamadi

Yoksa cenneti tavsancalimiydi

- Tavsancali ise hala cok uzak tavsan dagi ise ulasilmaz  !!!!

- Aslinda cenet insanin bahcesini yetistirip baktigi yermi acaba ?

- Simdi bir saksinin icinde köyunden getirdigi toprakta yillardir bir cicek buyutuyor gelincik cicegine benzer bir sey iste köydeki pencerinizin ciceklerinden birisi.

Vede o cicegi her gun koklayip oksuyor . Gözlerini kapatip koyunun , kardeslerinin, arkadaslarinin kokusunu duyuyor , yuzu gulumsuyor. Hala icinde umutlarini tasiyarak

- Sonra soganini , corbasini yemek yiyisi hala köyundeki gibi cunku

- sonra dilinden bir kac misra dökuluyor

"Guzelim duymussunki saclarima aklar dusmus  olsun "

"sen aldirma onlara o buralarda kar yagdigindandir o"

"yani kuzey karlari fecidir yapisir insanin saclarina vede sakalarina"

"bir dahada cikmaz, ellimden bir sey gelmez"

"memelekettim,  yaklastikca benden uzaklasan kimsesizligimin duasi".

Ben bu yazida kendimi , hastalarimdan bir kac kisinin ve avrupada bulunan bir kac arkadasimin anlatiklarindan yola cikarak duygulu bir mektup yazmak istedim. Yorum yapmayacagim ama tek bunu söylemek isterim avrupanin verdikleri yaninda kayiplari daha cok en azindan duygusal kayiplar cok agir.

Turkcede olusan hatalarimi affederseniz sevinirim.