Yeniden doğuş, küllerinden yeniden, yine yeniden,  hiç bıkmadan , mütemadiyen, aralıksız , biteviye  doğmak,doğurmak.    Bu kelimeler bende her zaman baharı çağrıştırır.Bahar yeniden bir diriliştir, hiç bıkmadan ertelemeden,usanmadan zamanını sektirmeden ölüme inat yeniden doğuş.

           Bahar geldiğinde ağaç dalları sürgünlerini, budanmalarına rağmen daha bir azimle,gayretle sürerler hayata. Gözelerini daha yeni belli belirsiz parlayan güneşe doğru umutla açarlar.Tomurcuklar sert ağaç dallarından,  kıymetli bir madenin işçisi titizliğinde ince ince çalışarak, yumuşak hareketlerle yeryüzüne başlarını çıkarırlar. Bir rüyanın, bir ütopyanın, bir direnişin sembölüdür, tomurcuklar.Ölüm gelmiş,umutlar bitmiş,yaşlanılmış, devir dolmuş, vade son bulmuştu, eski güzel günler geride kalmıştı.İZorlu kış günleri gelip çatmıştı, bu hayat bunca olumsuzluğa nasıl devam edecekti ? işte bu tükenmişliğin,bitmişliğin, karanlığın çöktüğü anda tomurcuklar, sürgünün bedeninde sürgünleri hayata tutturarak,adetullaha sarılarak her zorluğun ardında bir kolaylık vardır şiarına sığınarak direnişin meyvesi olacaktır.

          Bahar; hayatın yeni umutlarla devam ettğinin nişanesidir.O zaman içimizdeki baharı her zaman ve her şartta diri tutmalıyız. Selam ve dua ile.