Aşkın bizi bizden alandır, velev hakikat o dur ki aşkın seni bizden alandır.

Aşk bağının bülbülüydük ey yar, şimdi viran dağların biçare sürgünüyüz.

Herdem yarin cemali ile hemhal iken kim anlatır şimdi ayrılığın girdabında savrulan perişan hallerimizi?

Biliriz şaraptır sizi böyle sarhoş eden ey dostlar, ya şu içmeden sarhoş olan hallerimizin nedir sebebi a dostlar? Yarin bir kerecik gülüşüdür bizi böyle mestane eden bir bilseniz. Bir bilseniz terk-i diyar eylersiniz meyhanemizdeki gönüllü sürgünlüğe ey gününü gün eden berduşlar.

Saçının tek bir teline vurgundu Ferhat’ı, Mecnun’u, Mem ile Siyabend’i. Ya biz neyleriz, nasıl eyleriz saçının bir topuna olan vurgunluğumuzu?

Siz yedi deryanın yol bilir, yordam bilmez korsanları, biz kalpten kalbe giden yolların çilekeş bekçileri. Hadi söyleyin hangi yanardağın ateşidir sizi böyle kavuran, kimseler bilmez velhasıl bir küçük dokunuşuydu bizi böyle kül eden.

Mutmain ol ey gönül, öyle ki zarımıza hiç ortak olmadı nadanlar. Deruni bir seda ile mestaneydi şol benliğimiz.

Asude demlerimizde yar ile hemhal iken hülyalar içinde gezip dururduk bitevi.

Tarumar edilmişken membağları o endamı sırça saraylara benzeyen güzelin çeşminden akıtılan abı.

Ol çeşmi giryanın sensin sebebi.

Buhara’lı, Herat’lı, Semerkand’lı bilginlerin aradığı sır idi o gözlerinde sakladığın esrar. Her bakışında kanımıza zerkettiğin işte o esrardı bizi böyle derdeber eden.

Arifler bilir sırdır dediler ama arifleride şaşkın bırakan o giz idi endamında sakladığın.

Gece mehtabıyla ortaya çıkan sırdır dediler ama bir gülüşüne vurgun mehtabı sarhoş gördük daha dün.

Konyalı Celaleddin’in,  Nişaburlu Hayyam’ın, Endülüslü Muhiddin’in bildiği sırdır dediler ama bizi böyle inleten sır, o sırlı kapının eşiğinde beklemekmiş meğer. Beklemek, bir derviş sabrıyla sadece beklemek...

Brusk Baran

E-mail: [email protected]